SADETTIN K

KAMELEON

Hoe we allemaal van kleur veranderen, vaak zonder dat we het doorhebben.

“Steek je hand op als je wit bent!” roept Sadettins dochter. Ze steekt haar hand op en hij doet mee. “Papa! Jij bent bruin!” zegt ze lachend. Ze is zes, heeft donkerblond haar en blauwe ogen en is gedoopt in de dorpskerk, maar kijkt haar lievelingsfilms in het Turks en wil moslim worden als ze groot is. Wie is dit kind? En wie is Sadettin naast haar?
In ‘KAMELEON’ laat Sadettin Kırmızıyüz met humor en een scherpe blik zien hoe we allemaal van kleur veranderen, vaak zonder dat we het doorhebben. Thuis is hij de brave Turkse zoon, op het toneel de cultureel verantwoorde migrant en in talkshows de genuanceerde Nederlander met een multiculturele achtergrond. Jarenlang zag hij dat als een talent: het vermogen om zich aan te passen en moeiteloos tussen werelden te bewegen.
Maar nu is er zijn dochter. Door haar witte huid lijkt de wereld hem ineens anders te zien. In de speeltuin maken bakfietsouders een praatje en als er een politiewagen langsrijdt voelt hij zich niet langer iemand die aan een signalement voldoet. Haar witheid lijkt op hem af te stralen: van ‘die Turkse man’ naar ‘gewoon een vader’. Tot hij zijn hand opsteekt als zijn dochter vraagt wie wit is. En zij hem corrigeert.