Karin Bloemen en band

Interview door Marc Knip

Renaissance 2.0 is Karin Bloemens laatste grote cabaretshow en daarmee het afscheid van een van de grote diva’s van ons land. Met haar fantastische viermansband zorgt ze opnieuw voor een inspirerende voorstelling, waarin ze je meeneemt naar de jaren 70, de tijd van vrijheid, creativiteit en geweldige muziek. Om je vervolgens weer met een grote glimlach de 21e eeuw in te voeren. Tijd voor een paar vragen aan La Bloemen.

Begin jaren tachtig zette je je eerste schreden in theaterland. Kun je je het kantelpunt nog herinneren waarop je realiseerde: ik ga doorbreken, het gaat werkelijk gebeuren?

“Ik weet nog heel goed dat ik mijn eerste ‘eigen’ recensie kreeg, in 1983 voor De zoon van Louis Davids.  Een kop in de krant met: ’Nieuw talent aan het firmament’. Ik was bijna in shock en begon voor het eerst in m’n leven te geloven dat ik misschien echt iets kon! Dat gevoel was zo bevrijdend en sterk. Maar ik vond het ook heel beangstigend, want het betekende dat ik het elke keer waar zou moeten gaan maken. Het gevaar is dan natuurlijk heel groot dat mensen dan, nadat ze je gezien hebben, zeggen: Nou, zo goed vond ik het niet hoor!”

Wie zijn/waren jouw grote voorbeelden?

“Toen ik 15 jaar was had ik eigenlijk maar twee grote voorbeelden, Jasperina de Jong en Barbra  Streisand. Daar kwamen later vele anderen bij, zoals Aretha Franklin, Billie Holiday, Ella Fitzgerald,James Brown en Bette Midler. Zij lieten allen ongegeneerd hun talent, hun emoties en vakmanschap zien. Bovenal kwamen ze niet uit een rijk gezin of familie, maar moesten ze vechten om hun leven vorm te geven. Dat gaf mij oprecht hoop.”

Is het vak erg veranderd de afgelopen veertig jaar?

“Eigenlijk niet heel erg, je moet nog steeds heel hard werken om je talent te kunnen ontwikkelen. Met hard werken kom je echt een heel eind. Maar wáar je je talent kunt laten zien, is wel heel erg veranderd. Op televisie is bijna geen plek meer voor echt vakmanschap, daar moet je ‘alleen maar talent’ hebben en meedoen aan talentenshows als The Voice of Holland Got Talent. Als je dat wint, wordt er een enorm mechaniek opgetuigd om je zo vaak mogelijk te laten optreden. 80% van wat je dan omzet gaat naar de producent, meestal van datzelfde programma, 20% is voor de artiest. Het jaar daarna is er een andere winnaar en begint het hele circus opnieuw. Wat heb je dan geleerd? In het theater kun je klein beginnen, ervaring opdoen en een publiek opbouwen, dat je aan je kunt binden door altijd kwaliteit te leveren. Zo leer je het vak van binnenuit en ontwikkel je jezelf elk jaar meer.”

En je publiek?

“Dat is natuurlijk wel veranderd. Mijn publiek is met mij meegegroeid en kent mij al 43 jaar. Vaak nemen ze hun kinderen mee om te laten zien waar ze het over hebben gehad en die kinderen nemen hopelijk die van hun weer mee. Maar daar zit wel een limiet aan natuurlijk, mijn generatie heeft wel echt een andere belevingswereld dan die van nu.”

Wat zou je met alle ervaring die je hebt opgedaan zeggen tegen de Karin van toen?

“Vertrouw op je eigen smaak. Laat je niet van de wijs brengen door wat anderen vinden dat jij zou moeten doen. Volg altijd je eigen pad.”